Mirada bos días
Despídome de Morfeo con desgana e cun racho nas tebras recibo o novo día. Xunto a min, uns ollos que non miran, aínda na penumbra, inspíranme tenrura e deixo que durman. Diríxome ao baño e o espello revélame unha mirada somnolenta, e logo unha que di: tío, que cara de pringao.
Sonrío.
chúzame -